Çağ Ve İslam
İslam, bütün yönleriyle birey ve aileyi esas aldığı kadar, aynı zamanda bir devlet ve toplum dinidir de.

İslam, dini korumak, irşat ve tebliğ çalışmalarıyla yaymaya çalışmak, İslam Hukukuna göre yargıyı yürüterek adaleti sağlamak, cezaları infaz etmek, İslam ülkesinde emniyet ve asayişi sağlamak, barış ve huzuru temin etmek, aynı zamanda İslam devletini, ülkesini ve Müslümanları iç ve dış tehdit ve tehlikelerden korumak, maddi ve manevi cihada her an hazır tutmak, devletin gelir ve giderlerine bakmak, sosyal refahı, gelişme ve kalkınmayı sağlamak, memurları ehliyete göre tayin edip denetlemek ve bütün kamu hizmetlerinin aksatılmadan yapılmasını sağlamak gibi görevlerin yerine getirilmesi için, şartlarına uygun adaylar arasından layık olan birisinin, ümmetin özgür seçim ve biatiyle devletin başına halife olarak gelmesini istemiştir.

Bunun aksine, “halkın seçimi” ve gönüllü “biatı” reddedilerek, meşru halifenin hayatında ya da ölümünden sonra, “seçim”, “şura” ve “istihlaf” gibi bilinen meşru usullerin dışında hilafet makamının zorla ele geçirilmesi ve bunun arkasından da yine halktan zorla bey’atının alınması, İslam’ın temel esaslarına uymayan, dolayısıyla kabul edilmesi mümkün olmayan gayrı meşru bir yoldur.

Geçmişte bazı âlimlerin, ümmeti fitneden, yani anarşi, terör ve iç savaştan korumak amacıyla, zarurete dayalı bir ruhsat olarak bunu meşru görmeleri, olsa olsa kendi zamanları ile kayıtlı istisnaî bir hüküm olabilir.

Buna göre Hz. Peygamber Efendimiz (sav)’den sonra şartlarını taşıdıkları hilâfeti hakkıyla yürüten peş peşe beş halîfe gelmiştir. Hz. Muâviye b. Ebî Süfyân’ın iktidarı ele geçirmesinden sonra gerçek hilâfet dönemi sona ermiş ve saltanat dönemi başlamıştır. Bundan sonra gelen yöneticiler, halîfe ismini taşısalar bile hakikatte hükümdardırlar, sultandırlar.

Burada dikkat çekmek istediğimiz husus şudur: Biz usul açısından yapılan yanlışlıklardan ve bunun getirdiği olumsuzluklardan bahsederken, Emevîlerden günümüze kadar gelen koca bir İslam tarihini “bizim değildir” diyerek asla inkâr ediyor değiliz.

O tarih içinde yaşayan bir kısım Müslümanların ellerinden geldiğince İslam’ı yaşadıklarını ve yaşatmaya çalıştıklarını da asla inkâr ediyor değiliz.

Yazarın Diğer Yazıları